NÃO QUEREMOS ACREDITAR: LÔ PARTIU
- Amaury Azevedo Leite
- 6 de nov. de 2025
- 4 min de leitura
O alvorecer neste dia 03 de novembro viu silente não apenas aquela esquina das ruas Paraisópolis e Divinópolis, do bairro de Santa Tereza, em Belo Horizonte, que viu crescer um certo Salomão, mas as esquinas de todo o país. E silentes não por indiferença, mas por incredulidade; nesta segunda-feira, recaiu sobre toda uma gente a devastadora notícia da perda do inigualável Lô Borges, um dos fundadores do Clube da Esquina, grupo que, a despeito da existência breve – gravaram, de forma conjunta, apenas dois discos –, marcou de forma indelével a música brasileira, e consagrou, além de Lô, gigantes como Milton Nascimento, Fernando Brant, Toninho Horta, dentre outros.
Salomão Borges Filho nasceu a 10 de janeiro de 1952, na cidade de Belo Horizonte, numa família repleto de músicos – foi o sexto dentre seus irmãos a se enveredar nessa seara e, com seu irmão Márcio Borges, compôs sucessos a exemplo de "Trem de doido" e "Quem sabe isso quer dizer amor". Dessa criação resultou um rapaz que, não obstante a efervescência política e social do cenário que o circundava – o que certamente não ignorava –, não se deixou envilecer, mas antes se fez uma criatura de sensibilidade ímpar, ávido pela musicalidade da bossa-nova, do jazz, e, como se descreveu, um "adolescente que amava os Beatles e os Rolling Stones"¹.
Foi esse menino apaixonado que, por volta dos dez anos, conheceu, por obra do acaso, um jovem Milton Nascimento, dez anos mais velho, nas escadarias do Edifício Levy, onde residia de momento. Milton logo atinou para a curiosidade do pequeno Lô, e da paixão comum pela música surgiria uma longeva e profícua amizade, a que se achegaria, alguns anos depois, Beto Guedes, formando assim a base do que viria a ser o Clube da Esquina, um grupo de meninos que se reunia nas esquinas do Bairro de Santa Tereza para tocar, cantar e, imiscuindo as mais diversas influências, produzir o que culminaria, alguns anos depois, no álbum "Clube da Esquina", consagrado pela crítica especializada como um maiores álbuns da história da música brasileira.
E assim foi crescendo um rapaz longe de qualquer vaidade, que pouco queria saber senão do seu violão, das composições e dos amigos, e que, recrutado pelo Exército aos dezoito anos, não conquistou a simpatia dos militares, visto que, conforme relata, teria ouvido de um capitão que "todo músico era comunista", razão pela qual fora dispensado do serviço militar. Um ano depois, aos dezenove, já em plena ditadura, recebera um convite do amigo Milton, que então residia no Rio de Janeiro e já começava a despontar na cena musical. A princípio, o jovem encontrou a relutância da família, que temia que a aglutinação dos artistas na antiga capital fosse considerada movimentação subversiva e culminasse no pior.
Mas nem o receio da mãe zelosa impediu que o destino se concretizasse, e então o mineiro partiu para terras fluminenses, dividindo com o amigo um apartamento que respirava música o diuturnamente. Milton comprou uma dura briga com a gravadora Odeon para gravar, em coautoria, um álbum com o até aquele momento desconhecido Lô Borges, mas a desconfiança preliminar fora enterrada ao apresentar suas composições, como "Um girassol da cor de seu cabelo" e "Paisagem da janela".

Daí, apesar de uma resistência por parte da imprensa especializada, que forçava comparações com os artistas da época, num esforço de assimilação que ignorava as singularidades daquele movimento marcado pela liberdade e pela simbiose natural das idiossincrasias de seus integrantes, Lô foi projetado à cena nacional, e, dentro em pouco, se consagraria, dessa vez em carreira solo, com o álbum "Lô Borges", de 1973, marcado como o "Disco do Tênis".
Ainda que profundamente diverso de caetanos e chicos, não se diga que se furtou às questões de seu tempo: com uma astúcia memorável, driblou a marcação pesada da censura e, no auge da ditadura, falou, da janela lateral, "das cores sórdidas e dos homens mórbidos", legando uma música que, genial por si, escancarava a rudeza dos censores, incapazes de compreender a crítica ali impressa.
Digna de nota também a paixão com que se devotava à criação, originalíssima que fora a sua existência e trajetória profissional – o seu último álbum, "Céu de Giz", gravado em parceria com Zeca Baleiro, foi lançado há apenas dois meses –, marcada, como se viu, por composições eternizadas em sua voz ou nas vozes de Elis Regina, Gal Costa, Nana Caymmi, Milton Nascimento, bem como do grupo "Skank", que fez sucesso com faixas como "Trem Azul" e "Dois Rios", de sua autoria.
Há muito que se dizer, mas nada pode dar a conhecer o homem tão bem como sua obra. Fica, ao leitor, o convite para imergir na imensidão do legado deixado por um homem que não cabia em rótulos e que provou que nem mesmo a aridez do ambiente externo é capaz de sufocar as almas destinadas à grandeza, crentes em que, como Pessoa alertara, "a morte é a curva da estrada", e cada verso gravado na alma dos ouvintes é uma centelha que mantém vivo o homem.
Nota




Mình từng mất khá nhiều thời gian lọc addon cho Minecraft PE rồi mới dám ghép thêm resource pack để cài vào máy. Nhờ theo dõi mấy bản shader nhẹ cho máy yếu với các map mới, mình thấy việc xây thế giới đỡ nhàm và có thêm nhiều ý tưởng hơn. Thường thì mọi người trong cộng đồng hay nhắc tới các addon kiểu furniture, alien invasion, kèm theo đánh giá sao để dễ chọn cái ổn. Mình cũng không tải theo lời đồn, mà ưu tiên chỗ nào cập nhật đều để khỏi gặp bản lỗi. Hôm trước mình có ghé https://thuvienmc.com/ để tìm addon, shader pack và map miễn phí, thấy tiện vì gom được nhiều thứ…
Thông tin về b9t-verify khá đầy đủ, trình bày dễ theo dõi.
https://example.com
88M.COM mình mới ghé thử vì thấy mọi người nhắc hoài, kiểu vào xem cho biết thôi. Lướt vài đoạn giới thiệu là thấy họ làm bố cục khá “dễ thở”, chia khối rõ ràng nên không bị rối mắt. Mình thích nhất cái phần họ đặt bảng thông tin tổng quan nhìn phát nắm được mấy ý quan trọng (như giấy phép với bảo mật) mà không phải đọc cả bài dài. Menu cũng nằm chỗ dễ thấy nên bấm qua lại nhanh, cuộn xuống thì các tiêu đề chia phần mạch lạc. Nói chung chưa dùng sâu nên không dám nhận xét nhiều, nhưng trải nghiệm lướt trang khá ổn, nhất là cái bảng tổng quan dạng cột…
Mỗi lần chuẩn bị soi cầu xsmb, mình thường ngồi xem lại kết quả mấy kỳ gần đây trước đã, rồi mới tính chuyện chọn số. Từ khi chịu khó theo dõi dự đoán xổ số miền Bắc đều đều và tự ghi lại vài thống kê tần suất, mình thấy đỡ bị cảm tính hơn hẳn. Trong nhóm mình tham gia, nhiều người cũng khuyên nên dựa vào dữ liệu cũ, kết hợp thêm mấy công cụ tạo dàn số hay lô xiên để nhìn ra xu hướng, chứ nghe truyền miệng thì dễ lệch lắm. Thỉnh thoảng mình cũng mở ketqua2.net để đối chiếu lại các kỳ trước cho yên tâm. Nói chung muốn dự đoán ổn thì…
Ngày nào mình cũng tranh thủ lướt vài tin về bitcoin để xem thị trường đang nghiêng về hướng nào, rồi đọc thêm mấy nhận định theo kiểu phân tích kỹ thuật cho đỡ mù mờ. Nhiều lúc chỉ một mẩu tin nhỏ thôi mà giá đã quay xe, nên mình hay xem cả dự đoán giá lẫn cập nhật altcoin với memecoin trước khi tính chuyện vào lệnh. Mấy anh em trong cộng đồng cũng bảo tin on-chain và các bản tin ngắn dựa dữ liệu đáng tham khảo hơn, nên thỉnh thoảng mình ghé tapchibitcoin.io cho nhanh. Với các đồng lớn như ETH, XRP hay SOL thì mình thấy đoán theo cảm giác dễ sai, phải nhìn nhiều…